W zależności od tego, komu jesteś winien pieniądze, wniosek kierujesz do innej instytucji. Zasady są podobne, ale każdy adresat ma swoje wymagania.
Do wierzyciela prywatnego lub firmy: To najczęstszy przypadek. Wniosek kierujesz bezpośrednio do firmy pożyczkowej, banku lub osoby, od której pożyczałeś. Nie ma formalnych ograniczeń co do formy pisma.
Do komornika: Jeśli sprawa jest już na etapie egzekucji, wniosek o rozłożenie na raty nadal kierujesz do wierzyciela, nie do komornika. Komornik wykonuje tytuł egzekucyjny i nie ma uprawnień do rozkładania długu na raty. Wierzyciel może jednak zawiesić egzekucję, jeśli zgodzi się na Twoją propozycję.
Do ZUS: ZUS ma odrębną procedurę. Składasz formularz RSR (Wniosek o rozłożenie na raty należności z tytułu składek) przez platformę PUE ZUS lub osobiście w placówce. ZUS wymaga udokumentowania sytuacji finansowej i może naliczyć opłatę prolongacyjną zamiast odsetek.
Do urzędu skarbowego: Wniosek o rozłożenie zaległości podatkowej składasz na podstawie art. 67a Ordynacji podatkowej. Urząd skarbowy może rozłożyć na raty podatek, zaległość podatkową lub odsetki za zwłokę. Wniosek składasz do naczelnika właściwego urzędu skarbowego.